i’m just sooooo happy with my day.. From all the stress as a college student, I felt like a spent a day without thinking of any school stuff!!! Felt like I l have to live as if everything will happen with the way I want things to happen!

My girl bestfriend texted me that she’s in Manila and asked me to accompany her somewhere. So sakto naman that my college friends planned to go to Divisoria to canvass for the costume. Ee na-excite ako kasi it’s my first time to go to DV with friends so i invited her. First time niya kasing pupunta ng Divisoria. At nakarating na nga kami sa Divisoria, specifically sa 168 Mall.. Handaming magandang damit. Ang mura! Nakabili ako dati P800 na polo so parang sa mall lang din yung price. But now, the designs were so great at ambaba ng presyo. There’s P300, P400, and up. Naghahanap kasi ako ng Jelly Belt at Slap watch. So meron dun. E wala naman akong dalang pera, baon ko lang and P500 so hindi ako bumili.

Umuwi na yung isa, first time kong makapunta ng Tutuban. It’s just a stone-throw to 168 pala! Lewls. Umuwi na din yung isa so kami na lang ni bestfriend ang natira. We went to Binondo Church at first time ko ding pumasok ATA? I dunno. Ilang beses na ako napadpad doon pero ewan ko talaga. We ate at a fast-food chain in Binondo. Hinanap namin si Kim Chiu. Lewls. Then we went to Luneta Park. It’s my first time to watch the Dancing Fountain. Maganda siya! At “Don’t Stop Believing” ang kanta. The two of us are Gleeks. Pero siya, hindi na ngayon. Naghanap pa kami ng mga gagawa ng baby sa Luneta!!!

“Mamaya iba na kawak niyan!” LOL kasi madami pala talagang Jejemong magsyota dun! AMP

While watching the musicale, a vendor said”Sir panglatag o! Pagod na si Ma’am. Gusto ng umupo ni ma’am..” Lewls. So napagkamalan pa kaming mag-syota! Whahaha

Pauwi, we rode in a bus at hindi siya napuno so kahit anung upo pwede! haha Kapag naku-kwento siya, parang GM! Lakas ng boses! Lewls.. It’s really a great day! Super FUN-Fun-Fun-Fun!!!! F-U-N as in! :D

(Source: rreexxtraordinary)

LOL 99 ANG TAWA KO DITO.. PRAMIS

(Source: dirtyrainboots, via shrmyn)

At birthday ng ani Mamam Mary ngayon. Hindi ka nagkakamali. Nagsimba ka ba!? Day of obligation ngayon.

At dahil dyan, bilang isang matapat na Kristyano ay tungkulin kong magsimba ngayon. Pero nagising ako ng 7AM. e 6 ang mass.. May pasok ako ng 11AM-7.30PM. Sabi ko baka may mass pa sa manila ng 8PM. Wala akong choice e. Eto namang college namin, hindi man lang nagsabi na may mass na sponsored ng college namin at 10AM! Edi sana dun ako nagsimba! LOL Imba lang. AMP.

Ayan na.. Dumako na ang gabi at natapos na ang major namin.. Gutom na kami!!! Tatlo kaming nagdecide na maghanap ng simbahan na may misa pa sa Intra. Intra=INTRAMUROS. 8PM, andun pa akmi sa tusok-tusok na may masarap na sawsawan. Antagal nila! Pinagmadali ko sila, ayun natinag naman.. Naglakad kami kakahanap sa San Agustin Church.. May kumakanta shit!!!! May misa! Akala lang namin meron. Wala pala. Tugtog yun sa katabing hotel. Amp.

Dahil PE namin ngayong araw, may dala silang rubber shoes. Sa layo ng nilakad namin, ay napagod sila sa heels nila. Nagpalit ng ubber shoes! Isipin mo na lang ang babaeng naka-pencil cut na palda na naka-sneakers! LOL.

At nakaabot na kami sa Manila Cathedral. Wala ding misa. Naghanap na lang akmi ng makakainan. Kain sa Greenwich! Kawawa yung staff, magisa lang siya. Siya sa cashier. Siya waiter. Siya nagserve. Siya naglinis. Wawa naman..

At ligtas naman akong nakauwi kahit mali ang nasakyan ko. At natatakot ako sa mga nakasakay ko sa jeep. :)

(Source: rreexxtraordinary)

Tiantawag na ako ng aking blog. Pansinin ko na daw siya. Kaso ayoko talagal. Ayoko pa. Pero gustong-gusto ko na.. Hindi lang talaga ako makahanap ng tamang tyempo. Andami ko ng namiss sa buhay ko para iblog.

• Yung epal na staff sa Mang Inasal.
• Ang halimaw sa loob ng katawan ng kaklase ko.
• Mga pangyayari sa loob ng bus pag umuuwi ako.
• Ano na nga ba ang status ng aking “Bus Love Story”

Amp. Imba. Ano pa nga ba ang hinihintay ko? Hindi pa talaga ngayon. Hindi pa.. Sa tamang pagkakataon…

(Source: rreexxtraordinary)

Gusto ko na talaga baguhin yung blog ko. Something with conviction. I had a conviction before pero hindi ko din masabing conviction yun kasi hindi ko din napangatawanan. Kating-kati na si PALAD para sa new blog pero gusto ko sa araw na super special. Yung may reason kung bakit yung yung araw na yun. Trolololol gets? Basta, wala pa kasi akong PS ulit kasi nireformat. Ang hirap magsimula ulit.. Lalo na kung hindi mo alam kung saan sisimulan.

Siguro maiisip ko na lang yun habang nakatanga sa bintana ng bus. O kaya habang naghihintay ng aking Bus Love story. Pwede rin habang iba ang iniisip pag hindi nakikinig sa prof.. Ewan. Basta, isa ang sigurado. Darating din iyon… 

(Source: rreexxtraordinary)

Magaling ako sumira. Napatunayan ko yan sa isang buwan na nabuhay akong hindi nag-iinternet unless kailangan. Napatunayan ko kung gaano ako kagaling sumira. Syempre dapat magpasalamat sila sa akin kasi kung hindi ko nasira yung PC, hindi ito maa-upgrade. Shit! Ang galing ko talaga. Promise.

Pero seryoso, sa isang buwan ng buhay ko, maraming nangyari. Na hindi ko na naitala sa aking online notebook. Nagdaan ang midterm. Nagdaan ang GA. Nagdaan ang kung ano-ano. Pero Madami akong na-realize kapag tahimik na ang mundo ko kasi walang internet. Magaling ako. Magpapahinga muna ako dito. Tapos pag handa na ulit ako. Go na ulit.

Hirap kapag ayaw magpa-ayos ng PC. Ayoko namang magrent. May Netopia bang bukas pa ng 11? Lewls.

I just got the PC reformatted. Reformatting courtesy of my sister. Lewls. Antanga ko ba naman kasi e. Pero kung tutuusin, yung Antivirus ang engot.

I tried to fix our PC but it turned out the other way around. Matinding viruses ang kumapit sa PC. Nagdownload kasi ako sa pagaakalang maayos ko. Kaso nasira at nireformat. Dapat kanina ko pa natapos ang homeworks, ngayong alas-dose ko pa lang siya ginagawa. Lewls. Puno na mga flash drive namin kaya yung files ko, sinacrifice ko na. Sayang yung mga files ko men. But at least, mas maayos na siya ngayon, SANA.

(Source: rreexxtraordinary)

Sa pagaantay ko sa aking mga kagrupo sa shed para sa aming brainstorming, kahit 11.30 sila dumating(pero 10 ang call time namin), ay may nakakatuwa akong naging karanasan.

May dalawang magkaibigan na tumambay sa shed na aking tinambayan. Maya-maya ay kumain na sila. Pagkatapos nilang kumain ay lumabas na ang dapat lumabas. ELF pala yung magkaibigan. Ito yung usapan nila:

ELF 1: Ay mayroon na ako nung mga remix na kanta nila, ipapasa ko sayo.

(Pinatugtog ni ELF 1. Gustong sabayan ni ELF 2, yung kanta.) 

ELF 2: Eeeee, nakakahiya!

ELF 1: Wag kang mahiya sa kanya, ay sa kanila pala. (Ako yung tinutukoy, Hmpf!)

Pag katapos niyan, hala sige, patugtog na ng patugtog ng mga kanta ng SuJu. Ang tindi! Alam nila yugn lahat ng lyrics. Yung isang kanta, may acoustic, may remix, talaga naman! Alam pa nila kung sino yung kumanta nung line na yun. Actually, okay lang, kasi nagagandahan din ako sa mga kanta ng SuJu, pero hindi ako ELF. Nagrereview ako nun for Philo tapos ang ingay nung dalawa. Lewls. Pero muntanga sila, katuwa.

Ang ELF ay tawag sa mga adik sa Super Junior.

Sana walang masaktan, hindi ko sinasabing lahat. I’m talking of the half. I’m not saying that reblogging is bad or not good or something else. You can reblog because you are really stunned, amazed, or what. Keeping track is also a reason.

Pero napansin ko lang, yung mga reblogging style of blogging, kahit hindi nila namamalayan na pare-parehas na yung nakita nila, nirereblog nila. Reblog ng reblog ng photos showing a feet having TOMS shoes in it. Babaeng hindi kita ang ulo basta nakasuot ng plaid shirt or yung loose one, irereblog na. Basta may SWAG, kahit hindi naman alam ibigsabihin nun, click the reblog button. Ewan ko lang, natatawa lang talaga ako. Pero kung yan ang trip mo, trip mo yan. Ako nga trip ko ay magaksaya ng kuryente, kinokunsinti ko. Naisip ko lang naman.

(Source: rexxtraordinary)